Te nderuar Vizitor Jeni duke vizituar Gazeten Lokale Shkodra, kjo Gazete Shperndahet jo vetem ne Shqiperi  por edhe ne Greqi dhe shtetet Fqinje,

 Kryeredaktor  Kabil  Bushati

Tel:+355692167985

  Llogaria Bankare - Nr.410023424

  Banka Kombetare Tregtare Dega       Shkoder         

Kerko ne GOOGLE

Bota e pasur shpirtërore e poetit Gjekë Marinaj çfaqet në çdo fjalë

Disa mendime rreth librit poetik

“Lutje në ditën e tetë të javës” të autorit Gjekë Marinaj

Nga Tomë Mrijaj New York

Po e filloj këtë shkrim të shkurtër për vëllimin me poezi të z. Gjekë Marinaj:  “Lutje në ditën e tetë të javës”, me një pyetje: Ç’është arti? Dhe do ti përgjigjem, sipas konceptit dhe vlerësimit tim, që kam për artin, sepse çdo individ, ka një ndjesi dhe masë të veçantë për artin, për të bukurën dhe për mua, masa e së bukurës, është vetëm dashuri e pa dashuri s’ka jetë, s’ka art.

Arti, për mua është bota më e bukur e këtij universi. Kjo botë e bukur është e pranishme kudo, në të gjithë natyrën, brenda e jashtë nesh. Brenda nesh, kemi idenë e së bukurës, dhe jashtë nesh vetë të “bukurën”.

E bukura, nuk është aspakt produkt fantazie dhe as i ndonje koncepti abstrakt, por është një relaitet i mbarë natyrës, që na rrethon e, që vetëm artistët e mëdhenj, kanë aftësi të veçanta përceptuese, që na e zbulojnë dhe transmetojnë në veprat shkrimore të tyre gjeniale.

E, në krye të të gjitha veprave të artit, për mendimin tim qendorn poezia.

E fillova kështu, këtë shkrim modest, për të dëshmuar, se që të shkruash poezi, duhet t’a ndjesh brenda shpirtit dhe t’a duash shumë të bukurën.

Dhe këtë sentiment, të fuqishëm ndaj së bukurës dhe poezisë e kemi të gjallë në vëllimin me poezi “Lutje në ditën e tetë të javës” të poetit z. Gjekë Marinaj.

Aty gjejmë finesën, elegancën, delikatesën, larmin e ritmit, vargut, strofës, mendimeve të ngjashura, për fenomenet e ndryshme të jetës, përfshi edhe ato filozofike, të konceptuara në mënyrë të harmonishme, dhe të shprehura në mënyrë të veçantë, pa rënë në përsëritje, në çdo poezi, jo vetëm në stil e përmbajtje, por edhe në forma nga më të ndryshmet.

Dua të kujtoj këtu poezitë me titull: “Nderi për poetin” dhe “Poeti”, ku, në pesë vargje, për të parën dhe gjashtë për të dytën, jepet një botë e tërë mendimesh.

Gjithashtu poezitë: “Pyetje”, “Sugjerim me zë të ulët”, “Poezia”, etj., që kanë një përmbajtje të thellë filozofike.

Sa të ëmbla tingëllojnë poezitë: “Vajzat”, “Kjo është ajo vajza”, “Më e ëmbël se çputhë vesa bjeshkën” etj., ku, me sentimente aq të pastra dhe të ngrohta shprehet ndjenja e dashurisë së vërtetë, pothuajse  platonike, si ajo e Dantes për Beatriçen.

T’i analizosh apo t’i komentosh të gjitha poezitë e këtij vëllimi, nuk do të mjaftonte as numëri i faqeve, që përmban vetë ky vëllim, por dëshiroj të theksoj, se këto poezi do t’u vlejnë shumë më tepër poetëve të rinj, sidomos fillestarëve si tekst referimi e si model i pozisë artistike.

Çdo poezi të bën të meditosh e të lë mbresa të thella. Bota e pasur shpirtërore e poetit çfaqet në çdo fjalë, në çdo varg e në çdo strofë.

Metrika dhe ritmi i çdo vargu, tingëllojnë si akorde të ëmbla muzikore. Dhe kjo përçon tek lexuesi i vëmendshëm një kënaqësi të vërtetë estetike.

Kuptohet, se kjo nuk është një analizë, por një sintezë e vëllimit poetik “Lutje në ditën e tetë të javës” të poetit të mirënjohur tashmë z. Gjekë Marinaj.

I uroj poetit suksese të mëtejshme, në vazhdën e kësaj rruge kaq të bukur, por edhe të vështirë të artit